نهم مهر روز همبستگی با کودکان فلسطینی‌ است. من هم چندین هفته صبر کردم تا به مناسبت این روز یکی از بهترین کتاب‌هایی که تابه‌حال خواندم را معرفی کنم. «یک تکه زمین کوچک» داستان پسری فلسطینی به نام کریم است که در رام‌الله زندگی می‌کند. کریم یک پسر معمولی است. عاشق فوتبال است. با برادربزرگ و خواهر کوچکش کل‌کل می‌کند. با پدر و مادرش سر بیشتر بیرون ماندن بحث دارد و در تعطیلات به خانه مادربزرگش به روستا می‌رود. همین معمولی بودن کریم به نظرم مهم‌ترین ویژگی این کتاب است. جوری که موقع خواندنش احساس می‌کنی از جای خودت کنده شدی و میان سرزمین فلسطین رفته‌ای و مثل یک نوجوان خیلی معمولی شرایطی خیلی غیرمعمولی را تجربه می‌کنی.

کتاب با لیست کارهایی که کریم دوست دارد در آینده انجام بدهد، شروع می‌شود.« ۱. بهترین فوتبالیست دنیا ۲. یه پسر خیلی باحال، محبوب، خوش‌تیپ، با قد دست کم یه متر و نود سانتی‌متر. ۳. نجات دهنده‌ی فلسطین و یه قهرمان ملی ۴. مجری تلویزیون یا هنرپیشه مشهور و…» گاهی اوقات وسط داستان از خودم می‌پرسم:«کریم میان این حکومت نظامی‌های پی‌درپی، حملات پشت سرهم و … چطور می‌تواند به آرزوهایش برسد؟» گرچه او امیدوارتر از این حرف هاست. چندین فصل ابتدایی داستان به توصیف شرایط و شخصیت‌های می‌گذرد. این قدر که احساس می‌کنید قرار نیست هیچ اتفاق ویژه‌ای رخ بدهد اما من که قبلاً یک کتاب دیگر از همین نویسنده با اسم «آسمان سرخ در سپیده دم» خوانده‌بودم. می‌دانستم که اتفاق ویژه داستانش معمولاً در انتهای آن رخ می‌دهد. همین‌طور هم شد. کریم وارد یک نبرد شد و توانست جوری عمل کند که اطرافیانش او را قهرمان بدانند. بعد از خواندن این کتاب احساس کردم همه‌ی حرف‌هایی که در مورد بچه‌های فلسطین شنیده‌ام معنی دیگری پیدا کرده‌است. احساس می‌کردم چند دوست در یکی از شهرهای آن کشور دارم و خیلی نگرانشان هستم. نگران کریم که بالاخره می‌تواند فوتبالیست شود؟ نگران جمال که می‌تواند با دختری که دوست دارد ازدواج کند؟ چه اتفاقی برای دوستان کریم می‌افتد؟ خواهرهای کوچکش چطور بزرگ می‌شوند؟ و بالاخره می‌توانند به رویای آزادی فلسطین برسند؟

به نظرم یکی از اصلی‌ترین دلایل قشنگی کتاب، اسمش است. «یک تکه زمین کوچک» که در حقیقت زمین کوچکی است که کریم و دوستانش برای فوتبال بازی کردن آماده می‌کنند و برای نگه‌داشتنش با همه می‌جنگند. اما این اسم در نگاه اول آدم را یاد تکه زمین کوچکی که سرزمین کریم و دوستانش هم هست، می‌اندازد. با این تعریف همه چیز در یک تکه زمین کوچک خوب است، از اسم کتاب، تا داستان و شخصیت‌ها، جوری که هیچ نوجوانی از خواندنش پشیمان نمی‌شود.

برای خواندن این کتاب ۱۴ ساعت زمان لازم است.

مریم رحیمی‌پور

قفسه کتاب

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *