اردیبهشت که به ایستگاه دوازدهم می‌رسد هم کام بچه‌ها را شیرین می‌کند و هم کام بزرگ‌ترها. تق و لق شدن بساط درس‌ومشق مایۀ شادی بچه‌ها است و زنده شدن یاد و خاطرات طفولیت فرح‌بخش خاطر آدم‌بزرگ‌ها. خب ازآنجایی‌که در کتابـ365 قرار است همه‌چیز به کتاب ختم شود می‌خواهیم از اهالی قلم فرنگی و داخلی‌ای یاد کنیم که روزگاری به‌جای قلم، ترکۀ تعلیم در دست داشتند.

  1. نوام چامسکی

چامسکی در 7 دسامبر 1928 در میان یک خانوادۀ یهودی روس‌تبار متولد شد. اکثراً چامسکی را به‌عنوان یک نظریه‌پرداز در سیاست، فلسفه و زبان‌شناسی می‌شناسیم ولی مشغلۀ اصلی چامسکی تدریس بوده. او مدتی به تدریس زبان عبری اشتغال داشت و سپس وارد تدریس در مقاطع تحصیلی عالی شد و به‌عنوان استاد دانشگاه در رشتۀ زبان‌شناسی تدریس می‌کرد.

  1. جی. کی. رولینگ

نام رولینگ باوجود تألیف آثار گوناگون، همواره نام مجموعۀ «هری پاتر» را تداعی می‌کند؛ همان مجموعه‌ای که توانست رقم عجیب فروش 450 میلیون نسخه را در کارنامه خودش ثبت کند. نکته جالب در زندگی رولینگ این است که او در هنگام نوشتن «هری پاتر» به تدریس هم مشغول بوده. خودش آن مقطع را این‌گونه توصیف می‌کند: «من تصميم داشتم که همچنان تدريس کنم و می‌دانستم که بايد کتاب را به‌زودی تمام کنم ، وگرنه هرگز نمی‌توانستم آن را به پايان ببرم. تدريس تمام‌وقت با کارهايی مانند برنامه‌ریزی آموزشی ، تصحيح اوراق و رسيدگی دست‌تنها به يک دختر کوچک ، اصلاً وقت آزادی برای من باقی نمی‌گذاشت.»

  1. دن براون

احتمالاً بعیدترین نام برای این لیست، همین اسم جناب براون باشد. چون خیلی طبیعی نیست فردی که روزگاری در دبیرستان انگلیسی تدریس می‌کرده، به مرحله‌ای برسد که کلی از خطوط قرمز را در آثارش رد کند و توسط پاپ و واتیکان تکفیر بشود! ولی خود براون هیچگاه زیر بار اتهام اشاعۀ انحراف نرفت: «من قهرمان رمان‌های قبلی‌ام را دوباره زنده کرده‌ام، تاریخ‌شناسی که عاشق معماهای تاریخی است. من نمی‌خواهم کسی را بازی دهم، باید این کتاب را باور کرد تا با پیچیدگی‌هایش کنار آمد.»

  1. صمد بهرنگی

بهرنگی 2 تیرماه 1318 در محلۀ چرنداب تبریز به دنیا آمد. آقا صمد تحصیلات مقدماتی و متوسطه را در همان تبریز به پایان رساند و پس از فراغت از تحصیل، در همان هجده‌سالگی ملقب شد به لقب آقا معلم. برای تحصیلات تکمیلی رشتۀ زبان و ادبیات انگلیسی را انتخاب کرد و پس از قبولی، هم درس می‌خواند و هم درس می‌داد. بهرنگی حتی در زمان نویسندگی هم تدریس را رها نکرد و تا پایان عمر در نواحی مختلف آذربایجان شرقی مشغول به کار بود.

  1. علی اشرف درویشیان

در آخر باید نام مرحوم درویشیان هم در این لیست قرار بدهیم. 3 شهریورماه 1320 بود که درویشیان به جمع اهالی کرمانشاه اضافه شد. خانواده‌اش به‌شدت اهل شعر و قصه بودند، او مادربزرگش را این‌گونه وصف می‌کرد: «در زندگی پای قصه‌های خیلی از قصه‌گویان نشسته‌ام،‌ اما مادربزرگم از همه‌ آن‌ها بهتر بود و به آنچه می‌گفت آگاهی کافی داشت‌…» جناب علی اشرف ابتدا به امر در سال 1337 وارد دانشسرای  مقدماتی شد و سپس به مدت هشت سال در نقاط مختلف غرب کشور به تدریس پرداخت. سپس در سال 1345 برای تکمیل تحصیلات راهی تهران شد و مسیر ناهمواری را در قلمرو ادبیات طی نمود و درنهایت در سال 1396 نیز دنیا را به مقصد آخرت ترک کرد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.